صدامو گرفت
مثل فریاد بود
اسیرش شدم
اما آزاد بود
بهم گفته بود
عاشق پنجره س
دم رفتنش
فهمیدم باد بود
تموم شبایی که موندم به پات
که بحران دوریت ازم بگذره
به روتم نیاوردی حتی یه شب
چمدونت آماده پشت دره
برو
اما یادت باشه
قلب من برای تو هیچ موقع زندون نبود
تو هیچ وقت ندیدی که دوست دارم
با اینکه چیزی از تو پنهون نبود
نمیدونی با رفتنت آینه رو طرف میکنی با چه دیوونه ای
چراغ اتاقت هنوز روشنه میخوام حس کنم توی این خونه ای
اگه رفتن تو دلم رو شکست
شکستای بعد تو پیرم نکرد
زمان خیلی چیزارو حل میکنه
بهت یاد میده بسازی با درد
برو
بگذر از اونی که بعد تو
به هرچی که مونده ازت دلخوشه
به من زندگی داده این
خاطره
همین خاطراتت منو میکشه
