ساعت دوئه، هنوز بیدارم
چشام خیسه، ولی نمیبارم
یه موزیک آروم، یه نورِ کم
یه دل که دیگه نداره مرهم
نیستی و هیچی سرِ جاش نیست
لیوانت، عطرت، حتی صدام نیست
نیستی و من خودمم نیستم
قلبم از دنیا بریده نه سیاهه نه سفیده
تو نیستیو حتی آینه منو نمیشناسه دیگه
تو نبودی که ببینی چی شدم تو نبودی
نفهمیدی بغض تو گلوم شکست
شدم بی تو بی کس
یه فنجونِ تلخ، یه حالِ خراب
یه اسمی که پاک نمیشه از کتاب
گفتم شاید امشب خوابتو ببینم
ولی چشمام از خستگی هم نمیرن
