هنو دارم به یاد ، زمانو دائم
می زدیم گلارو میگفتی با خواهش
آره می افتی تو دامش
شبا تا صبح تو نبرد بودیم ما عین داعش
و باد و بارونو خاکش
یا طوفان و کولاکش و یا شغلاو
روباهش و یا تاس تو قمارش!
همانا بوده رامش و چیزی نبوده بارش
تا پیری درونِ خوابشه اون حتی زیر بالش
تمامِ ، خاطرات اینجا شن چال
ولی ملودی صدات اینجا هست بام
غیر تو نبود ، هیچ جا همراه
باید بال وا کنمو، بی تو پرواز
نبودیم، هماهنگ
زمین و زمانم، تلاش بر این بود از دماغم در بیارن امّا
اکثرا حولن ! یکی یکیشون خوابن بغلم
امّا واسه من طعم اون لبارو ندارن
تماماً سرابن
در آخرم راحت بیتو در عذابم
چون نذاشتن اعصابم برا من
ولی در آخرم راحت
چون اونا میان لباسارو برا من درارن
و ندارم همانند سبابه رو ضامن ، مِن بعد
تمامِ شب انفرادی تو اتاق فکرم…
و فضای سبزو وِلِش
وقتی دردو به چشم
می بینم از روبرو تو واگنِ شعرم
تو این شبای سرد
یا این حمامِ خون
بودی برام یه زخم که برام نداره سود
حتی نداره درد، که برام نباشه اون
فقط اینو میخوام :
برسه فردای خوب …بره که نباشه اون!
سمجه فضای دود!
دِ بده بره وقتی، خنسه برای پول!
تِلپه دلت ا بیخ به دل سراب اون
کرخت و وله وقتی، به دلت نداده
جون! میخوام این دفعه که برا من بره
تو سه ثانیه قفل کنه برا من دلش
خلافم شعره
می پره یه پدافند بهشت
تو پیداییو این منم که نهانم چه حیف
اگه نباشم چِقِر ،این دفعه دو خمم رفته
با حرارت عشق ، رطبِ خورده چه سخته
با صلابتِ بیت، دختره گوشه ی تخته
من فرارم بهش بگین که برنامست بره! اه
روبروم رپ و هیپ هاپ، که میشه رام.
یه تک آهنگ یه سی دی خام که میشه رایت
من زندم راحت ! تو می ری پارک بگیری کام
جنبه ندارن اون رفیقات که میدی باج بشون
میدم یه داس تکون سمتِ هدفام
این یعنی گذرانِ بهشت، به سمتِ عدم
ولی
منم طول کشید تا مدنی بشم و تو ام
دنبالِ لقمه ی دهنی من
منم طول کشید تا مدنی بشم و تو ام
دنبالِ لقمه ی دهنی من
