Rasha Rad – Roomane Marg

وقتی دو نفره این رمانو نوشتیم

با خودم می‌گفتم بدون پایانه

ولی الان...

رمانِ رمان مرگ

نبودت ساخته این رمانو پس

زندگیمو کردی رمان مرگ

قلمم می‌نویسه رمان تلخ

رمان عشق من و تو

هی تکرار می‌شه توی یه ورق

گذاشتی رفتی من و تو

هی غم می‌شینه روی ورق

مثل جسدم شب و صبح

شدم دیوونه و دمق

دائم هستم در حال تب و شک

شدم ویرونه و تلف

رفتی قلبم شد غدهٔ سرطان

تو بودی واسه زندگیم ضربان

رفتی روحم حبس شد تو قفسا

با یادت از چشام اشک می‌شه فوران

رفتی قلبم شد غدهٔ سرطان

تو بودی واسه زندگیم ضربان

رفتی روحم حبس شد تو قفسا

با یادت از چشام اشک می‌شه فوران

آه ای مضمون رمان‌های من

ای لیلیِ رؤیاهای من

آه ای دوای دردای من

ای دلیل زندگی من

رفتی قلبم شد غدهٔ سرطان

تو بودی واسه زندگیم ضربان

رفتی روحم حبس شد تو قفسا

با یادت از چشام اشک می‌شه فوران

دل من تنگه بی‌تو چقد دیوونم

دنیا قشنگه با تو اینو می‌دونم

بی‌تو من بی‌روحم همه اینو خوب می‌دونن

بی‌تو دلم ویرونه همه خاطرات ویروسن

کاش همهٔ سلول‌های عشق به تو بسوزن

توی سلول عشق چرا زندونم؟

دارم تو اختلالای روانیم، بی‌تو می‌سوزم

رفتی قلبم شد غدهٔ سرطان

تو بودی واسه زندگیم ضربان

رفتی روحم حبس شد تو قفسا

با یادت از چشام اشک می‌شه فوران