تو که بودی کسی چپ نگاه نمیکرد به ما
غیر بارون نمیبارید رو سقف خونه ها
تو رو از دنیا گرفتن و غم آوردن جات
توی غزه سخته زندگی برای بچه هات
تو که رفتی خونه زندگی ما رفت
توی راهت بابا رفت
همیت از اینجا رفت
من با کلی زخم و غم وایسادم
تو که رفتی گلای باغچه میسوزه
مادرم به جای روپوش لباس جنگ میدوزه
چون توی راهت محکم وایسادم
خواهش نمیکنم با دشمن
سازش نمیکنم مثل سید حسن
کفنی هست به تن
من مثل سنوارم سرباز سردارم
من محاله دست از مبارزه بردارم
دنیا تاریک شده و تشنه نور
گمونم راهی نمونده تا ظهور
آرزوم اینه منم یارش شم
سرباز لشکر میر و علمدارش شم
خاطرت جمع نمیره عهد از یادم
واسه حرفات فریادم
تو مسیرت افتادم
چشم به راه فرج مهدی وایسادم
خواهش نمیکنم با دشمن
سازش نمیکنم مثل سید حسن
کفنی هست به تن
من مثل سنوارم سرباز سردارم
من محاله دست از مبارزه بردارم
