زمان به ساعت تنهایی ست
زمین مساحت تنهایی ست
که پشت گریه ی هر عاشق
خیالِ راحتِ تنهایی ست
که عشق فرصت دلتنگی ست
که عشق وحشت تنهایی ست
من از تو هیچ نخواهم خواست
سکوت ، عادت تنهایی ست
توبا منی و حواست نیست
و این نهایتِ تنهایی ست
منم منم تنِ در آتش
غریبه نیست ، تماشا کن
ببین به دست تو میسوزم
عقب بایست تماشا کن
نترس از دل غمگینت
غمم عزیز نمیماند
چنان در عشق تو میسوزم
که هیچ چیز نمیماند
من از تو هیچ نخواهم خواست
سکوت ، عادت تنهایی ست
توبا منی و حواست نیست
و این نهایتِ تنهایی ست
