من همونم
من همونم كه تو آسمونشم
ستاره هاش سو ندارن
خورشيد و ماه نور ندارن
اختركاش رو ندارن
من همونم كه به عشقت
قوي سياه خونه دلم
تبعيد و زندونه دلم
زار و پريشونه دلم
چشماي من خشک شد به در
گناهي ندارم ولي سهمم اينه
خواب و قراري ندارم
چشماي من دريا شدن
اما كسي نميبينه
گاهی به عشق تبعیدت میکنند
ببین گاهی به جرم عشق تبعیییدت میکنند
همش دودو اشکو اه، گریه های زیر دوش
زل میزنم به یه وری هی میخورم حرص و جوش
این همه احد بستیم ، کردی همرو که توش
این جناقو شکستی ، منو کردی فراموش
تف به معرفتتون، تف به همه قولا
وقتی همه خوب سلامتی من بنوش
هی جلو چشممه،وای، اشکای مادرم
منو تنها گذاشت رفت،بنده خدا پدرم
یه افسانه تلخم که کرم زده باورم
دفن شده روحم توی سحراهای زخم و تاولم
مگه چی ازت خواستم ؟ جز که بگی اسممو
که نَفستو بُكُشي ، وبموني تو ويرونه جسممو جونمو
من كه ويرون نبودم ، عشق تو ويرونم كرد و
حالا ميشي كافر به اين سليب ايمونمو
من اونيم كه واسه تو روياهارو ميساخت
هموني كه به عشقت جر ميخورد ، همه داراييشو ميداد
من اونيم كه واسه ديدنت با مرگ ميجنگيد
چقدر فراموشكاري ، منو يادت مياد؟
حواست هست؟ به جرم عشق ، به جرم تو، پس بگو كو؟
منو يادت
