اشون تِه گِلِ رو رِه خو بَدیمه
تِه ره اِفتابِ سر کوه بَدیمه
بَدیمه اسپه چادر بِشتی شِه سَر
ته ره روجای مَشت سو بَدیمه
ماجان شو نَوونه روز
ته دلتنگمه هر روز
برو پایین ماجان بِرمهگَلیمه
تِه وِسه نَرسی دارِ هَلیمه
خلهتومه مه دل آرزویی
خِنهی چراغ و مه چش سویی
خوامبه من ته چش سِرمه بووشم
ته نرم خوندش و بِرمه بووشم
ته نِئی میها و تاریکی مَشته
غم و غرصه جونّه صحرا و دشته
شو که در بموئه ته دَس هدار
آسمون لو شومبه امبه ته کنار
ته لسلس خوندنی شعر و رباعی
ده تا چش چار بونه، انه صوایی
ترجمه فارسی:
دیشب روی گُلت را در خواب دیدم
تو را مانند آفتاب بالای کوه دیدم
دیدم که چادر سفیدی بر سر کردهای
تو را ماننده ستارهی پرنور صبحگاهی دیدم
مادر جان، شبم روز نمیشود
هر روز دلتنگت هستم
مادر جان بیا پایین، بغض در گلو دارم
مانند میوهی درخت نابالغ هستم
خیلی وقت است که آرزوی دل من هستی
چراغ خانه و نور چشم من هستی
میخواهم سُرمهی چشم تو شوم
زمزمه و گریهی تو شوم
تو که نیستی، ابرهای سیاه و تاریکی زیاد است
غم و غصه، صحرا و دشت را در بر میگیرد
شب که شد، به سمت تو،
آسمان را بالا میروم و کنار تو میآیم
تو آرامآرام شعر و رباعی میخوانی
چهارچشمی تا صبح به تو نگاه میکنم
