Pouya Salehi – Ghasedak

مثه نامه‌ای که باد آورده
مثه قاصدک که بی‌تابت بود
دنیا رو گشتم و اینجا بودی
کاش همه خاطره‌ها یادت بود
آدما زود یادشون می‌ره همو
آدما از عشق هم رد می‌شن
آدما قصه‌ی تازه‌تر می‌خوان
آدما خوبن ولی بد می‌شن
چشامو می‌بندم و باز می‌خندم
دنیا تو تاریکی آرومه
اون که عاشق نبوده زود می‌ره
اون که عاشقه به غم محکومه
دل من... مقصد کسی نبود
تا یه روز اومدی درکش کردی
گفتی می‌مونی و دنیام خندید
دنیامو کشتی و ترکش کردی
شهر بی‌زندگیم بعد از تو
بی‌مسافر و چراغ و‌ رویاس
شهر خسته‌ی فراموش‌شده
شهر شبای بدون فرداس
آدما زود یادشون می‌ره همو
آدما از عشق هم رد می‌شن
آدما قصه‌ی تازه‌تر می‌خوان
آدما خوبن ولی بد می‌شن
چشامو می‌بندم  و باز می‌خندم
دنیا تو تاریکی آرومه
اون که عاشق نبوده زود می‌ره
اون که عاشقه به غم محکومه