خوب نگاه کن روبه روتو اگه رفتی برنگردی
دلِ من جایی نداره واسه دوری واسه سَردی
خوب نگاه کن وقتی میری سایه ها رو جا بزاری
وقتی گُم میشی توو خوابت وقتی توو گریه می باری
برمیگردی اما وقتی که دیگه پُر از غروبی
من نمیخام که بمونی برو تا که برنگردی
دنیا روو سَرت میریزه توی این راهی که رفتی
من نمیخام که بمونی من نمیخام که بخندی
برو تا سایه ی فردا تو رو با خودت ببینه
شبه تاریکت رو اینجا طِفلی شاپرک نبینه
برو بشکن دور از اینجا من نمیخام که ببینم
حتی وقتی که بُریدی نمیخام پیشت بشینم
چاره ای نمونده دیگه واسه تو وقته عذابه
هر چی رو به روت میبینی سردی و دَرد و سَرابه
حرفه جاده ها همینه اگه رفتی برنگردی
اگه میمونی توو خوابت وقتی که آیینه ی دردی
بی ستاره بی پناهو جاده ها رو میری اما
تازه میفهمی حقیقت داره هر چی گفته دنیا
اگه بِشکنی یه روزی دلِ ساده ای رو ساده
زندگیت تا به همیشه توی دستِ سَرده باده
