شدی یه آرزوی سیاه
میبینمت اندازه یه ستاره دوریا
تو رفتی رد بشی از اسمون کیا
یه دفعه ای خستت کرد همه خوبیام
دیگه راهی و میرم که قلبم نره
هرچی راه بود برامون بستس همه
میتونستم و دلتو نشکستمش
من که دلتو نشکستم
دیدی گفتم یه روز میشیم باهم غریبه
تو عوض بشی نه این واقعا بعیده
این رابطه مثل یه خواب بود برامون
ببخشید ولی دیگه خوابم پریده
حرفام بهت یه دفتره پره مگه میشه نشکنه قولت
این کتاب و بستمشو من نیستم بر میای از پس خودت
واسه تکرار تو نمیتونه چیزی منو وسوسه کنه
هیچی و توجیه نکن گوشم ازین حرفای مسخره پره
همیشه دعوا سر چیزای تکراری بوده
بی هم دنیا انگاری خوبه
میگی هنو منو دوس داری
دوست داشتن مگه کی کافی بوده ؟
