تو شبای سرد بارونی به جات
کی دستمو بگیره
توی این حال پریشونی دلم
بدون تو می گیره
پابه پای غمت راه میرم
تو دل خیابون
دائما می پیچه توسرم
صدای خنده هامون ،حال اونروزامون
آغوش تو آرامش من بود
هرکاری کردم به چشات کم بود
تو فهمیدی دلم دوست داره
آره همینم نقطه ضعفم بود
آغوش تو آرامش من بود
هرکاری کردم به چشات کم بود
تو فهمیدی دلم دوست داره
آره همینم نقطه ضعفم بود
شاید بدون من بهتره حالت
از اولش ازمن جدا بود راهت
تو آخرش رفتی،خدا به همراهت
شاید بدون من خوبی عزیزم
موندم تک و تنها ای همه چیزم
تو هروقت که بخوای،می تونی برگردی عزیزم
آغوش تو آرامش من بود
هرکاری کردم به چشات کم بود
تو فهمیدی دلم دوست داره
آره همینم نقطه ضعفم بود
آغوش تو آرامش من بود
هرکاری کردم به چشات کم بود
تو فهمیدی دلم دوست داره
آره همینم نقطه ضعفم بود
