دلم لبریز ارزوی مرده است
مثله شهر فرشته های سوخته است
مثله اهنگ عاشقانه ای که
مخاطبش فقط لبهای دوخته است
یه چیزی بم بگو به ادمی که
یه لحظه فکر راحت ارزوش شد
دلم خونه واسه حالی که دارم
واسه اینده ای که پیش فروش شد
من از یاد خودم رفتم صدام کن
به هر چیزی که میخوای مبتلام کن
فقط نزار برم دوباره تو فکر
بکش بخند بجنگ اصلا دعام کن
مثل پرنده جا مونده از کوچ
پر از یه وحشت سخت و عجیبم
یه جوری رفتم از یاد خودم که
تو خونه خودم انگار غریبم
میون این همه تصویر غمگین
چشامو وا کنم یا که ببندم
نمیدونم کجا غمگین باشم
نمیدونم کجا باید بخندم
