دﻟﻢ ﺧﻮﻧﻪ از اﻳﻦ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺷﻮم دﻧﻴﺎ ﺑﺎﻫﺎم ﺑﺪ ﻛﺮده ﻫﺮﺑﺎر
ﻏﻤﻢ ﻳﮏ ﺑﻐﺾ داﻣﻦ ﮔﻴﺮه ﻛﻪ
زده ﻓﺮﻳﺎدﻣﻮ ﺳﺪ ﻛﺮده ﻫﺮ ﺑﺎر
ﺑﻪ ﭼﻰ دل ﺧﻮش ﻛﻨﻰ
وﻗﺘﻰ ﻛﻪ دل ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﻪ
ﻫﺮ روز و ﻫﺮ ﺷﺐ ﻫﻤﺮاﻫﺘﻪ
ﺑﻪ ﻛﻰ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻨﻪ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ درد
زﺧﻢ رﻓﻴﻘﺎت رو ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎﺗﻪ
ﺑﻪ ﻋﻤﻖ درد ﻣﻦ دﻗﺖ ﻛﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎﺗﺮ از ﻗﺒﻠﻢ ﻋﻤﻴقا دﻴﮕﻪ ﻛﺴﻰ دﻟﻮاﭘﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﺳﻔﺮ درد ﻣﻨﻪ دور از ﺗﻮ و ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم ﻛﻤﺮﻧﮓ ﺷﻢ
ای زﻧﺪﮔﻰ یعنی ﺑﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻪ ﭼﻰ دل ﺧﻮش ﻛﻨﻰ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ
درد ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺮ روز و ﻫﺮ ﺷﺐ ﻫﻤﺮاﻫﺘﻪ
ﺑﻪ ﻛﻰ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻨﻪ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ درد زﺧﻢ رﻓﻴﻘﺎت رو ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎﺗﻪ
ﺑﻪ ﭼﻰ دل ﺧﻮش ﻛﻨﻰ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ
درد ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺮ روز و ﻫﺮ ﺷﺐ ﻫﻤﺮاﻫﺘﻪ
ﺑﻪ ﻛﻰ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻨﻪ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ درد زﺧﻢ رﻓﻴﻘﺎت رو ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎﺗﻪ
