دل آرام من ، دل آرام من
تویی مَأمَن دنج و آرام من
که هر جاروم ، به هر سو دوم
تویی آخر قصه منزلگهم
پناه غمم ،چراغ رهم
شبی با خیالت سفر میکنم
به سوی تو و به عشق تو من
زمین و زمان را زبر میکنم
به شوق تو ام گر به لب خنده دارم
پناهی به جز دست گرمت ندارم
ز حجر تو ام گر به لب شکوه دارم
اگر دورم از تو بدان بی قرارم
قرار من تویی شروع ماجرای من
بهانهای برای عاشقانههای من
هوای من نفس کشیدنم به شوق توست
اگر خوشم بدان به لطف خنده های توست
