Mostafa Abedini – Man Namiram Ki Bemire

مگه من مرده باشم که
هوای چشمت ابریشه
خدا شونه به من داده
که روش بغض تو خالی شه
مگه من مرده باشم که
ببینی خالیه پشتت
دلم می‌خواد اسیرت شم
مثه پروانه تو مشتت
واسه بغض نیمه‌ کاره‌ت
واسه خنده‌ی دوباره‌ت
تو بگو با یه اشاره‌ت
من نمیرم، کی بمیره؟
واسه هر حرف و بهوونه‌ت
گله‌های عاشقونه‌ت
واسه اشک‌های شبونه‌ت
من نمیرم، کی بمیره؟
کنارت غرق احساسم
فراموش کردنت واسم
محاله حتی یک لحظه
بذار سنگ صبورت‌شم
که با تو بی‌قراری‌ هم
برام آرامش محضه
واسه بغض نیمه‌ کاره‌ت
واسه خنده‌ی دوباره‌ت
تو بگو با یه اشاره‌ت
من نمیرم، کی بمیره؟
واسه هر حرف و بهوونه‌ت
گله‌های عاشقونه‌ت
واسه اشک‌های شبونه‌ت
من نمیرم، کی بمیره؟