پشت شیشه ای که برف میباره
سکوت سینه ای که غم داره
مو سفید شدی تو ای برف
تو دلم باریدی افسوس
درد تو تو سینه من
غم اندوه میکاره
چو نهالی سست و لرزون
توی سرمای زمستون
دیگه گرمی نمیبخشه
عشق خورشیدم یخ بسته
خسته از عشق تو خسته
غنچه ی عشق تو خشکید
مو سفید شدی تو ای برف
تا سرانجامم بدیدی
خسته از عشق تو خسته
نومیدی تو سینه من
غنچه ی عشق تو خشکید
ای خدا بگشا بر رویم
لحظه ای درهای دوزخ
تا به کی نهان بسازم
حسرت گرمای دوزخ
گرمای دوزخ
